Perstekst Renee van Bavel – Wat neem je mee?

Renee van Bavel schrijft en zingt over dat wat ze in de wereld om haar heen ziet. Ze combineert teksten die raken met sterke melodieën. Ze stelt vragen en probeert zich te verplaatsen. Zoals in het lied “Wat neem je mee als je niet weet waar je heen gaat?” geschreven voor een Syrische vluchteling die naast haar in de klas zat toen ze aan het Goethe Instituut Duits studeerde in Berlijn. Of hoe het is voor een militair om uitgezonden te worden en daarna weer in de rij bij de Albert Heijn te staan? Dit vroeg ze zich af nadat ze onlangs door het Ministerie van Defensie werd gevraagd een concert te schrijven voor de Nederlandse veteranen. En ze is nieuwsgierig, ook naar zichzelf: hoe is het om te vertrekken naar een ander land, een andere taal te leren en van een afstand te kijken naar daar waar je vandaan komt? Want “sinds ik weg ben uit Nederland zie ik opeens veel meer waar ik vandaan kom”  aldus Renee. Maar hoe is dat? En wat neem je dan mee? Wat blijft er bij?
En wonend en observerend in Berlijn: hoe is dat om op te groeien met een muur aan het einde van de straat? Of wat zou ik hebben gedaan wanneer er mannen met wapens aan mijn deur stonden ten tijde van het nationaal socialisme? Was ik dan een van de helden?

Grote maar ook kleine aandoenlijke thema’s passeren de revue: een kleine, onhandige maar hardnekkige verliefdheid, of een ode aan het fietsen door Amsterdam. Renee kijkt om zich heen en zittend aan de vleugel, begeleid door percussionist Rogier De Nijs, zingt ze wat ze ziet.

Renee is al jaren een vertrouwd gezicht in theaters, concertzalen en op festivals. Sinds 2002 tourt ze met haar eigen repertoire, solo aan de vleugel, door Nederland en België. In 2010 begon ze met het vertalen van haar werk en het schrijven in het Duits. Sinds 2012 woont ze in Berlijn en tourt ze met haar Duitstalige repertoire ook succesvol door Duitsland en Oostenrijk. Ze speelde onder meer op Theaterfestival Boulevard, Gentse Feesten en het Sprüdel Festival in Oostenrijk. Ze was te gast bij Thé Lau en The Scene in het Sportpaleis in Antwerpen en ze stond onlangs in de Grüner Salon in Berlijn en binnenkort in het Concertgebouw in Amsterdam.

Renee van Bavel presenteerde meerdere CD’s in Nederland, België en Duitsland. Renee woont en werkt in Berlijn.

De pers over Renee:

“Wanneer het de liefde betreft, weet Renee van Bavel de nuances […] met een verfijnde woordkeuze en in ragfijne composities te duiden. Wanneer het thema’s als oorlog en vluchten betreft brengt zij ‘lang geleden’ en ‘ver van mijn bed’ naar ‘dichtbij’ en ‘wat als ik…’ Renee van Bavel raakt”   Het Lied

“De Nederlandse Renee Van Bavel heeft een stem die een verhaal kan vertellen en beheerst de kunst om een tekst te schrijven die aan je hart blijft klevenDE MORGEN

“Kraftvoll und nuancereich, das Gläserklingeln im Raum verhallt augenblicklich” Die Süddeutsche Zeitung

“Van Bavel kraakhelder zonder spatje pathos, teksten als juweeltjes.” De Volkskrant

Uitgebreide pers over Renee van Bavel:

Pers Nederland:

Het Lied

Wanneer het de liefde betreft, weet Renee van Bavel de nuances […] met een verfijnde woordkeuze en in ragfijne composities te duiden. Wanneer het thema’s als oorlog en vluchten betreft brengt zij ‘lang geleden’ en ‘ver van mijn bed’ naar ‘dichtbij’ en ‘wat als ik…’ Renee van Bavel raakt”  

De Volkskrant

“Van Bavel kraakhelder zonder spatje pathos, teksten als juweeltjes.”

De Morgen

“De Nederlandse Renee Van Bavel heeft een stem die een verhaal kan vertellen en beheerst de kunst om een tekst te schrijven die aan je hart blijft kleven.”

Het Parool

“Poe hee, wat kan die Van Bavel zingen! Muzikaal is het niet alleen sterk, tekstueel klopt het ook. Ze is scherp.”

De pers in Duitsland over Renee Van Bavel:

Die Süddeutsche Zeitung

“Kraftvoll und nuancereich, das Gläserklingeln im Raum verhallt augenblicklich”

Kieler Nachrichten:

“Die Sängerin taucht ein in ihre Songs, kratzt sich an ihnen, nimmt sie zart in den Arm und kaum einer der nicht mücksmäuschenstill an van Bavels Lippen hängt”

Ein Achtel Loreerblatt Chanson-Magazin

“Die Dame weiß kaum wohin mit ihrer Ausstrahlung”

Chansonkritik.de

“Ihre stimmliche Ausdrucksstärke ist beiendruckend”

Münchner Merkur

“Sanfte Klavier-Balladen voller Gefühl und Inhalt!”


De pers in België over Renee van Bavel
:

Het Laatste Nieuws

Op de Nekkanacht in het Sportpaleis en op tal van andere Vlaamse podia liet ze al zien en horen wat ze in haar mars had, en nu heeft de Nederlandse singer-songwriter Renee Van Bavel ook een nieuwe CD uit. Een snuif Bonnie Raitt, een portie Sia en vooral heel veel Tori Amos hoor je op het album, met in de hoofdrol die diepe, warme stem, steevast ingekleed in knappe piano- en gitaar- arrangementen. Met het overdonderend mooie Opgaan in jou maakte Renee meteen hét Nederlandstalige liefdeslied van het jaar, en het langzaam aanzwellende Vanavond, een duet met Thé Lau van The Scene heeft alles om een klassieker te worden.”

“Een hele straffe plaat van een straffe zangeres.”

Geert Stadeus in Het Laatste Nieuws 17 maart 2012

Heaven (Muziekblad)
“Herboren: Renee van Bavel maakte twee jaar geleden al haar licht zwalkende debuut Totdat ik Vergeet. Er blijkt intussen veel veranderd: ze heeft andere muzikanten en ze produceerde deze twaalf eigen nummers samen met haar gitarist. Gevolg is wel dat de cd in eigen beheer uitkomt, maar dat is het waard: vergeleken met die eerste heeft Van Bavel een enorme groei doorgemaakt, zowel muzikaal als tekstueel.
Ze kiest voor een consequent rootsrockgeluid met een uitstekend spelende Belgische band achter zich: Steven Cornillie – toetsen, René van Mierlo – gitaar, Robert Mercurio – bas (allen ex-Stef Bos) en Martin de Wagter – drums. In de ruimtelijke productie grijpen deze vier de kans veel sfeer te creëren: de open spelende ritmesectie, de gruizig scheurende gitaar en de mistige Hammond rocken in de half temposongs en ballads tegelijk statig en overtuigend. Zij nemen de ruimte die Van Bavel laat, maar de muziek slingert zich wellustig om haar zang.
Die staat terecht in het middelpunt: haar stem is gerijpt en heeft niet alleen een groot bereik, maar ook veel uitdrukking. Zij zingt haar teksten niet alleen, maar drukt ze uit door net zo makkelijk krols te grommen als verlangend te kirren of kwijnend te hunkeren. Zij koos alledaagse woorden, waarmee ze de grote thema’s bezingt: door het contrast tussen haar spreektaal en haar intense gevoelens is het luisteren naar deze songs een zeldzame ervaring.
Re***1/2 Ruud Heijjer
Gepubliceerd in popmagazine Heaven no. 76, januari-februari 2012/no. 1

MUSICFROM.NL
“Renee van Bavel is geen onbekende binnen de Nederlandstalige muziek. Zo toert zij al een aantal jaar langs theaters, festivals en poppodia in Nederland en België. Dit is haar tweede volwaardige album en deze is naar haarzelf vernoemd. Renee heeft gekozen voor een puur album met een ongepolijst geluid, geschreven uit de invloeden van haar tournee en dat wil zij duidelijk laten horen. Haar stem is warm, diep en zacht maar tevens helder en doordringend te noemen.

Voor het album is een aantal Vlaamse artiesten gekozen die al eerder samenwerkten met ondermeer Stef Bos, K’s Choice en Frank Boeijen. René van Mierlo (gitaar), Robert Mercurio (bas), Steven Cornillie (toetsen) en Martin de Wagter (drums) spelen zowel krachtig als heel subtiel mee en geven de nummers diepte en dynamiek.

Van het zacht zwoele ‘Nodig’, het mooie duet met Thé Lau in ‘Vanavond’, het jammende ‘Hey Hey Hey’ tot het emotionele en intieme ‘Eiland’, Renee schittert in eenvoud gecombineerd met diepgang. Hoewel het album ingetogen lijkt te klinken, zijn Renee’s invloeden krachtig aanwezig. De nummers zijn sterk geschreven en prima gespeeld. Ook technisch is het allemaal dik in orde en er staan zeker een aantal juweeltjes op. Renee verdient het om verder ontdekt te worden.”

VPRO 3 voor 12
Bovenin gezeten bij de licht/geluidsman -die, klein detail, bij Van Bavel in het badje heeft gezeten vroeger- is goed te zien hoe de band haar opkomst doet op het podium. Even later schrijdt Renee van Bavel langzaam op. Het zou zonde zijn om te schrijven over haar immens hoge hakken van vanmiddag waar ze ook nog op kan dansen, of over haar prachtige rode krullen. Beter is het om dat te korte uurtje muziek te beschrijven. Stuk voor stuk brengt ze nummers die doorregend zijn van veel emotie. Zelfs kippenvel opwekkend bij het eerste liedje. En het tweede. Het derde, en heel verrassend, ook de daarop volgende nummers.

Wanneer bij het ontroerende “Eiland” zelfs publiek in de zaal begint te huilen, is het duidelijk; de stem van Renee van Bavel kent een diepte, een warmte, is dramatisch, maar tegelijkertijd ook ingetogen, klein en fluweelzacht. Haar stem is, in combinatie met haar sterk sprekende teksten een genot voor het oor.

Renee voert ons tijdens haar cd presentatie mee in het maak proces ervan. Intieme verhaaltjes over Limoncello in combinatie met pizza en de muzikale uitwerking van die combinatie, de opgenomen trillingen van een eikenhouten boerderijdeur tijdens het bas spel, besneeuwde landschappen waar ze tegen aan keken, en haar tour door België.

Zij is op zoek gegaan naar verdieping en ontwikkeling en onder andere door veelvuldig contact met René van Mierlo worden bij dat proces de bijbehorende muzikanten gezocht. De Vlaamse muzikanten die hebben bijgedragen aan dit juweel van een album hebben hun sporen erop meer dan verdiend. Zij werkten eerder samen met Stef Bos, K’s Choice en Frank Boeijen.

Renee is, naast dat ze de teksten alleen geschreven heeft, ook op de producers stoel gaan zitten. “Perfectie is niet interessant” vertelt ze. “Juist in de scheuren en rimpels zitten de verhalen. Ik hou ook van het kraken en ruisen van bijvoorbeeld een Hammond orgel – dat hoor je dan ook op mijn plaat.” Bertram van Alphen, een goede vriend van Renee is vanmiddag aanwezig als andere helft van het duet “Vanavond”. Zij staan wat onwennig en stijfjes naast elkaar, maar de stemmen sluiten op elkaar aan en ze komen er goed mee weg. Op het album zingt zij dit liedje samen met niemand minder dan Thé Lau.

Dat Renee een persoonlijke ontwikkeling heeft doorgemaakt is niet te ontkennen. Leo Blokhuis erkent haar talent. “De belofte is er al jaren, de te weinig mensen die haar op het podium aan het werk zagen weten het al lang, maar met haar titelloze album geeft ze voor iedereen die het horen wil een overrompelend visitekaartje af.”

Nadat ze haar album op (hoe toepasselijk) een fluweelrood kussentje gepresenteerd heeft, zegt ze, refererend aan René van Mierlo “goed dat de plaat Renee van Bavel heet, dan staat jouw naam er ook op. Zonder jou was dit album er niet geweest”.

Opvallend is dat er in veel nummers tegelijkertijd zacht en klein gezongen en gespeeld wordt, om kort erna weer te exploderen in grootsheid. Renee’s album mag deze winter niet ontbreken in de platenkast.

RENEE VAN BAVEL – OPGAAN IN JOU-WEBLOG AMSTERDAM

“Renee van Bavel in Bitterzoet
Nederlandstalige muziek heeft vele gezichten, en niet elke heeft evenveel fans. In het brede spectrum heb je, grof genomen, aan de ene kant artiesten van het kaliber Marco Borsato, Jan Smit, Nick en Simon, de 3J’s en Guus Meeuwis (sorry Marco) – succesvol bij een breed publiek, maar bij een bepaald al dan niet terecht vooringenomen publiek niet echt geliefd. En aan de andere kant van dat spectrum heb je de zeer artistiek verantwoorde artiesten als een Maarten Roozendaal, Frederique Spigt, Mathilde Santing – oprecht gewaardeerd, maar niet bekend bij het grote publiek. En daar tussenin heb je nog een aantal bijzondere categorieën, waaronder verwant aan het cabaret en de artiesten die daar al wel weer aan ontstegen zijn, zoals Acda en De Munnik, de vooral regionale trots zoals Normaal, Blof en ook weer Guus Meeuwis, en bijvoorbeeld de geheel op zichzelfstaande iconen als een Ramses Shaffy en Frank Boeien. En dan is daar natuurlijk de groep waar ik zelf een De Dijk, De Scène, en Van Dik Hout tot reken: De Helden van het Poppodium. Met een vaste schare fans, een lange staat van dienst en een solide repertoire, dat vooral live gretig geconsumeerd wordt.

Dit weekend was de CD presentatie van Renee van Bavel, een dame die zich wat mij betreft prima bij die laatste categorie mag rekenen. Haar nieuwe CD is titelloos omdat deze voelt als een debuut, vertelde ze op het podium. Nadat ze haar oorspronkelijke als tweede album bedoelde werk in de studio opgenomen had, won ze een prijs en mocht ze een aantal nieuwe nummers in de studio opnemen. Dit deed ze met nieuwe muzikanten en de muzikale chemie die daar uit voort kwam was zo´n openbaring, dat ze besloot haar oude band te laten voor wat het was en met deze heren helemaal opnieuw te beginnen aan haar tweede album, dat ze dan ook maar meteen in eigen beheer uitgegeven heeft.

En dat is een goede keuze geweest, want op het podium bleek dat ze een clubje muzikanten om haar heen heeft verzameld die van een kaliber zijn waar je U tegen zegt (heerlijke toetspartijen, briljante gitaarsolo, fijne arrangementen), en met die ene nieuwe CD meteen een repertoire opgebouwd heeft waarvan alle nummers zo in een keer zonder schaamte op een live set list terecht kunnen. En alhoewel ik het gevoel had dat Renee zelf er de eerste twee nummers nog een beetje in moest komen, werd er op het kleine podium een muur van muziek opgebouwd alsof er een band stond die al 10 jaar mee draait op het hoogste niveau. Maar bij het derde nummer – Opgaan In Jou – was iedereen warm, inclusief het publiek dat dichter op het podium was komen staan, en de sfeer veranderd in een geborgen haven van muzikale vertrouwdheid: Hier stond de toekomst van het Nederlandse poppodium.

Check dus snel het hele album, dat je kunt vinden op de site van Renee, met daarop ook een mooi duet met zanger Thé Lau, de gelauwerde zanger van de eerder genoemde band De Scène, die naar mijn idee in Renee vocaal en tekstueel zijn gelijke heeft gevonden. En dat is een compliment dat je niet te snel mag maken, uit respect voor die grootheid die hij zelf op zijn beurt is.”